[Zoeken][Index 1996][Threads 1996][Index 1998][Threads 1998]

[Date Prev][Date Next][Thread Prev][Thread Next][Datum index][Onderwerp index]

Re: gezien worden




>Ik vertelde dit verhaal aan een collega die mij vervolgens 
>verweet dat je 
>ligfietsen zo moeilijk kunt zien... Ik reed 15 km/u om goed 
>te kunnen 
>rondkijken en de betrokken auwtomobilesten hadden een vrij 
>zicht in mijn 
>richting. Wat moet ik nu met zo'n argument? Ik zei nog dat 
>ze toch ook de 
>strepen op de weg konden zien, maar dat was niet voldoende.

Onlangs werd ik op een spaarzaam verlicht polderweggetje 
tussen Berkenwoude en Oudekerk 's-ochtends in het donker 
aangereden door een te hard rijdende polderjongen die zijn 
stalen-neuzen-werkschoen maar in een stand op het gaspedaal 
kon houden en zo probeerde volgas tussen twee kruisende 
fietser (waarvan ik er een was) door te manouvreren. Het 
netto resultaat was dat ik met mijn linkerschouder zijn 
spiegel eraf reed, die - niet tot mijn ongenoegen - door een 
volgende automobiel aan gruzelementen werd gereden. Afgezien 
van een kortdurend verdoofd gevoel in mijn linkerarm en een 
langerdurende blauwe schouder had ik geen schadelijke 
gevolgen.
Sedertdien heb ik ook maar een hoger lichtpunt op mijn 
bovenstuur (Challenge Wizard Forens) gemonteerd en een extra 
achterlicht achteropgezet  en een reflecterend hesje aan.
In het algemeen blijft het tobben met de medemens, het 
veiligst blijft het - al dan niet knarsetandend - zoveel 
mogelijk te anticiperen op het diens gebrekkige (in)zicht en 
de laagste gevoelens. Verder kan ik Theo adviseren blijf 
zoveel mogelijk over de trauma's spreken; beroepshalve weet 
ik dat dat goed kan helpen.

BenB.J.M. van de Wetering, M.D., Ph.D.              Tel *-31-10-463-5871
Dept. of Psychiatry - Outpatient Service         Fax *-31-10-463-5867
University Hospital Rotterdam-Dijkzigt        
Dr. Molewaterplein 40
3015 GD Rotterdam
The Netherlands


-- End --


Archief homepage | Datum index | Onderwerp index