[Zoeken][Index 1997][Threads 1997][Index 1998][Threads 1998]

[Date Prev][Date Next][Thread Prev][Thread Next][Datum index][Onderwerp index]

cool, maar niet sociabel




>onderwerp: Hoe /cool/ is de ligfiets?
>
Robert van Weperen brengt een belangwekkend onderwerp naar voren.
De ligfiets heeft een uitvinders/pioniers/techneut/fanatiekeling-imago. Daar
is niets mis mee, als de ligfiets bedoeld zou zijn voor uitvinders,
techneuten en human power pioniers. 

De vraag is of er iemand naar een verspreiding, vulgarisering van het
ligfietsgebruik streeft. Noch de huidige fabrikanten, noch de huidige
berijders lijken daar op uit. Alleen de commisaris van de Koningen in
Brabant, dan? De huidige ontwerpen voldoen echter niet aan criteria die een
grote verspreiding mogelijk maken. Nog afgezien van marketing-, produktie-
en prijsprobemen zijn er de volgende functionele en emotionele drempels, en
ik verzin ze terplekke:

- je moet je bukken om de fiets aan de hand mee te voeren, en dat moet je
altijd even doen van parkeerplek tot op de weg

- de modellen zien er voorlopig tamelijk technish uit, weinig organisch. Ik
vind de knikken in de vierkante buis van de Flevobike heel lelijk en naar
zelfbouw uitzien. Het model van van de Weide uit Boxtel toont als een gewone
industriele fiets (een compliment), de Greenmachine van Flevobike is al weer
erg gestyled, maar ook een industrieel produkt.

- het bezit van een ligfiets straalt individualisme en eigenwijsheid uit,
het gezondheidsimago is secundair. (Begrijp me goed, de conditie van de
ligfietser zal die van de ATB-rijder waarschijnlijk mijlenver overtreffen,
ik heb het over het imago) De succesvolle vulgarisering van de ATB is te
danken aan het feit dat het bezit van een ATB gezondheid ademt en zorg om
het eigen lichaam uitstraalt, een hogelijk gewaardeerd sociaal gedrag in dit
joggingtijdperk.

-als utility fiets (boodschappen doen, kind naar school, twee kinderen naar
school) voldoet een ligfiets niet. Het beeld van een zwangere vrouw op een
fiets, met een kind in het stuurzitje en een tweede op de bagagedrager is
klassiek Nederlands en niet te evenaren door een ligfiets. Een ligfiets is
voor erbij, zoals een motorfiets bij een auto hoort.

-de ligfiets lijkt een eenpersoons reisfiets voor relatief hoge snelheden.
Alhoewel, voor reizen heb je weer het bagageprobleem. Laten we het houden op
woon-werkverkeer: tussen twee dorpen want in de stad rij je va nstoplicht
naar stoplicht, daar kom je niet eens op gang.
Voor snel een terrasje best geschikt, maar eigenlijk geen stadsfiets. Nog
erger: op dat terrasje: je komt alleen en je gaat alleen weer weg. Iets voor
de Einzalgaenger, de eenzame cowboy, Lucky Luke. 

De ligfiets vult dus de marktniche van commuter. Daarmee bevindt hij zich
tussen de klassieke racefiets (berijder in fietskleding en rugzakje achter
op de rug) en de auto, waar ook de scooter en de kleine motorfiets zitten.
Ook voor die voertuigen zijn weinig klanten, hetgeen weer niets zegt over de
kwaliteit van die klanten. (ooit een Heinkel gebruikt voor woonwerkverkeer?
je snapt niet dat die nog niet door de Japanners gemaakt worden)

Niet alleen een 'alleweder' maar ook een 'alledag' is het ontwerpen waard.
Laten ons daar eens over nadenken.

Hein Reinders





Archief homepage | Datum index | Onderwerp index