[Zoeken][Index 1997][Threads 1997][Index 1998][Threads 1998]

[Date Prev][Date Next][Thread Prev][Thread Next][Datum index][Onderwerp index]

hot and rather sociable




Op mijn lange verhaal over de maatschappelijke status van de ligfiets zijn
een aantal reactie gekomen. 

Robert van Weperen meent net zoals ik dat de ligfiets beter gemarked kan
worden. Dat is met de ATB erg goed gelukt. Er is nauwelijks een functioneel
verschil tussen een ATB en een gewone fiets, dus het moet aan de vormgeving
en het imago liggen dat mountainbiken de fietser verschaft: hij is geen
fietser meer maar een biker-bink.
Robert van Weperen verlangt naar de tijden dat zijn fiets het idee van
comfort en de snelheid overbrengt. Dat  Batavus voor de naam Relaxx koos
vind ik nou weer niet zo sterk: de associatie is dan vooral met vrijetijd,
vind ik. 
Het schokkende nieuws (althans voor mij) dat Burrows voor Giant werkt zegt
genoeg over de innovativiteit van de Nederlandse fietsindustrie: te laat en
te traag.  Nu ook weer met de elektrische fiets: eerst de Duitse Hercules
meen ik, nu Yamaha met z'n PAS-fiets, elektronische trapondersteuning: een
perfect idee perfect uitgewerkt. Ze zoeken nog een productmanager (zie
Telegraaf van zaterdag).

Danny Siepman dient me goed van repliek, waarvoor dank. Inderdaad, een goede
toekomst voor de ligfiets is denkbaar. Ook ik ben onder de indruk van de
Windcheetah, enerzijds om zijn afwerking en ten tweede omdat hij laag bij de
grond ligt. Een onderonsje met Joop H.M. Gooden zegt me dat luchtsnelheden
vlak aan de grond (40 cm) ongeveer de helft is van de snelheid op twee meter
hoogte (bij ruwheidshoogte 10 cm, Joop). Om last van tegenwind te vermijden
zijn er dus drie opties: klein frontaal oppervlak, stroomlijn en laag bij de
grond gaan liggen. 
Bij alle pogingen om een ligfiets te 'vulgariseren' moet dat laatste aspect
overeind blijven: als je er al bij gaat liggen, doe dat dan meteen vlak aan
de grond, zou ik denken.

Marcel Wijkstra ziet de ligfiets als ideaal vervoermiddel voor een bepaald
doel. Dat vond ik ook, snelle reisfiets zonder veel bagage. Een 'alledag'
zou een soort kameleon moeten zijn, een modulair concept dat je met enkele
handgrepen aanpast aan de functie die je er van verlangt. Vind ik ook, de
Flevobike/trike heeft dat al een beetje. Een aanhanger kan tot het systeem
behoren.

Leida C. Engels en Axel Belinfante wijzen me erop dat je niet per se het
stuur moet pakken om je karretje de weg te wijzen. Zeker waar, en een
motorisch veeleisend en interessante bezigheid. Maar om de fiets populair te
maken blijft het een minpunt: dat balanceren kun je niet van iedereen eisen.
Nu realiseer ik mij intussen, dat ook de gewone fiets een foutje heeft waar
niemand zich ooit druk over maakt: met de cranks in horizontale positie
steekt een schoen zo ver vooruit, dat hij het voorwiel zou raken bij enige
stuuruitslag. Hoewel ik er nooit last van heb (in scherpe bochten heb je
blijkbaar al snel geleerd om niet mee te trappen) beschouw ik dit als een
fundamentele fout in de bukfiets, waarmee inderdaad iedere discussie over
het bukken bij een ligfiets in het niet valt. 

Ik dank U allen zeer voor de beschaafde conversatie.

Hein Reinders.



Archief homepage | Datum index | Onderwerp index